Uncategorized

afscheid nemen went niet…

Lieve Jan, 

Jan een van Jurgens ooms. De oom die steeds oprecht en hartelijk kwam knuffelen. Die steeds liefkozend haaai meisie of iets in die trend zei als hij me begroette.
Jan een geweldige man die me steeds opnieuw heel geliefd deed voelen. We hadden niet veel woorden nodig maar in Texel wisten we dat we een bijzondere band hadden. We begrepen elkaar zonder iets te zeggen. Beide hadden we een zieke partner, beide wisten we echt hoe het is als partner van… beide hielden we ons kranig en stoer naar de buitenwereld. We hadden maar een half woord nodig….

Helaas.. heel onverwacht moesten we afscheid van je nemen. Het telefoontje sloeg hier in als een bom, wat vreselijk nieuws!!
Ik voelde me meteen terug gekapulteerd naar 28 oktober toen Jurgen overleed. Alsof ik nu pas besef hoe verschrikkelijk het is als nabestaanden verder te moeten zonder je geliefde.
Ik heb zo met je gezin te doen daar ik jammer genoeg al weet hoe kak periode ze staan te wachten, momenteel geleefd en druk bezig met allerlei te regelen, daarna die vreselijke papierberg (hopelijk gaat dit in Nederland vlotter) maar dan… het lege gat.

Ik stuurde naar de familie groep reeds dat ik overtuigd ben dat je nu samen met Jurgen bent, dat hij je daar een rondleiding gaf en je bestookt met allerlei Hemelse weetjes.
Ik noemde hem niet voor niets WikiJurgen. Hij ontdekte vast al waar je de lekkerste biertjes en frietjes kan vinden en wilt vast met veel plezier met je opzoek naar waar je de mooiste vogels kunt spotten.  Je zal daar vast veel Marionnekes kunnen doen zoals Jurgen en ik steeds zeiden als we mooie foto van een vogel maakte.
Het is een troost te weten dan jullie beide daar niet alleen zijn! Ok toegegeven liefst hielden we jullie beide dicht bij ons uiteraard.

Lieve mannen drink daar samen maar een extra biertje en geef elkaar maar een dikke knuffel.
Wat zou ik jullie die graag zelf geven..

samen in Texel…

Lieve lezers,

Koester je geliefden zo hard als je kan want je weet nooit wanneer je afscheid moet nemen… Ik moest er vaak mee lachen dat jurgen zelfs zoen kwam geven als hij beneden in kelder iets ging halen of even naar de apotheek ging aan overkant straat. Wat ben ik nu zo blij dat we elkaar steeds gedag zoende. Mensen noemde ons wel eens een melig koppel maar met wat ik nu weet had ik liever NOG meliger geweest.
Wat mis ik het om mijn ijskoude voeten onder de dekens tegen hem te leggen, wat mis ik het om lepeltje lepeltje te liggen om daarna elk naar eigen kant te draaien als we gingen slapen.

Uiteraard mag je eens vloeken op elkaar , je mag wel eens zeuren over de mindere kantjes (al had jurgen er niet zo veel hihi), het leven is niet altijd rozegeur en maneschijn helaas maar lieverds koester elkaar !!
En knuffel zo veel als jullie willen want je weet nooit wanneer de laatste knuffel zal zijn. Wanneer een relatie je de moeite waard lijkt vecht dan voor elk moment!

Ik besef elke dag steeds harder dat toen Jurgen stierf er ook een stuk van mezelf gestorven is . En elke dag ontdek ik dat dat stukje dat stierf veel groter is dan ik ooit had kunnen bedenken.

sarah

4 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *