Samen vechten!

Nog 1 baxter…

Nog 1 baxter chemo en ook deze kuur zit er weer op. Eindelijk…

Wat is het telkens weer aftellen tot Jurgen weer mee naar huis mag. Deze week had ik het het echt moeilijk om hem maandag naar het ziekenhuis te brengen. Jurgen die 5 dagen in het ziekenhuis moet blijven voor weer een nieuwe kuur is niet het zwaarst. Het is 5 dagen weer dat op en af rijden naar het ziekenhuis, opvang regelen voor Marthe ( gelukkig weer school dus ga ik enkel tijdens de schooluren naar Jurgen), thuis alles alleen moeten doen, … DAT maakt het zwaar. Ik voel me zo vaak schuldig, verscheurd tussen twee partijen. Als ik dag thuis blijf voor Marthe voel ik me schuldig tov Jurgen die alleen zit in het ziekenhuis. Wanneer ik bij Jurgen ben en opvang regelde voor Marthe voel ik me weer schuldig tov haar.

Ik besef dat ik niet (te hard) mag klagen. Wij hebben nog het geluk dat Jurgen heel goed reageert op de chemo. Dat hij thuis wel moe is maar verder de kwaaltjes tot nu toe meevallen. Wanneer hij thuis is helpt hij in het huishouden, doet activiteiten met Marthe, brengt haar naar school en gaat paar dagen per week werken. Tijdens zijn goede dagen durf ik gerust paar uur me time nemen en vind je me terug bij vriendinnen. Soms ben ik bang als ik vooruit kijk, wat als hij ooit wel zieker wordt, dat hij thuis ook hele dag slaapt of erger nog doodziek in de zetel ligt. Maar ik probeer nog niet teveel doemscenario’s te bedenken, nee we kijken van dag tot dag, week per week.

Wij hebben geluk dat we mogen spreken van een redelijk groot netwerk. Heel veel mensen die met ons meeleven, af en toe eten brengen, met veel plezier op Marthe passen, enz. Toch wil ik even stilstaan bij de mensen rondom de patiënt…
Vergeet aub niet dat het ook voor hen zwaar is om dragen, al het geregel, de zorgen rondom hun geliefde, enz.
Stuur niet enkel hoe ist met … maar vraag ook eens hoe is het met jou?
Niemand wilt enkel dochter/partner/moeder/broer/… zijn van de zieke. Dat houdt echt niemand vol!

Ik heb mensen die zeiden ik stuur geen berichten meer want je hebt het zwaar genoeg, of mensen die enkel sterkte aan Jurgen wensen, ….
Ik wil absoluut niet de jaloerse vrouw klinken, want inderdaad hij is de zieke. En ik herhaal ik ben verwend met heel veel lieve mensen om me heen maar ik besef dat niet iedereen zoveel geluk heeft als wij.

Een vriendin van me ontdekte dat een vriendin van haar (klinkt ingewikkeld haha) kanker had. Ze vroeg me wat kan ik voor haar doen? Wel verwen je vriendin maar denk ook aan haar gezin. Breng het gezin eens een lekkere maaltijd of wat soep, vraag of je kan helpen met opvang, ben je goed bevriend met haar man neem hem eens mee op café , enz.
Iedereen heeft nood aan een team rondom hen. Wij hebben een geweldig team Jurgen!
Iedereen verdiend zo een geweldig team als wij!!

Goed nog een paar uur en hij is thuis…..
Groetjes Sarah

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *