blog

mijn lieve kind, mijn heldin

Mijn lieve Marthe,

Al enkele weken brengen we alle dagen 24/24 samen door.
Sinds enkele weken hoor jij net als alle andere kinderen tot de vijand, of zo voelt het toch.
Je bent niet meer welkom in de winkel, mag niet meer naar school en ook naar je grootouders kan je niet meer.
Ook spelen met andere kinderen mag je vergeten….

Nu zal je mama binnenkort ook weer aan het werk moeten en jij naar de noodopvang.
Alle vertrouwde gezichten maken plaats voor mensen met mondmasker.
Herken jij jouw juf of meester enkel aan de ogen? Als je al geluk hebt dat je eigen juf instaat voor de opvang.
Want het team wisselt af en moet zich binnenkort in 1000 bochten wringen om kleine groepjes kinderen les te geven.

Wanneer je iets aanraakt zal er bijna meteen na jou iemand rond komen met een ontsmettingsdoekje.
Knuffelen met je vriendjes wat je zo graag doet is ook verleden tijd.
Mag je nog wel het zelfde potlood delen??

En toch…
Jij blijft dat vrolijke meisje dat uitkijkt naar vriendjes en bekenden die komen zwaaien aan het raam.
Je geniet van alle post en verwennerijtjes en het vele uren samen gezelschapsspelletjes spelen.
Je kijkt uit naar de meter die boodschappen voor ons deed en dus even praatje komt maken, het elke avond 5 minuten zoomen met de “jongens”(lees haar tantes en ooms haha).
Je telt af naar school en op bezoek gaat bij je vriendjes nieuwe huisdier.

Lieve schat blijf jij maar lekker onbezonnen kind.
Ik zal me wel zorgen maken voor ons beide.

Ik zie je graag,
jouw mama

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *